In Filippenzen 4:5 verzekert Paulus de gelovigen dat de Heer nabij is. Het is goed dat te weten, te geloven.
Maar daar is Paulus niet tevreden mee.
Te weten dat de Heer nabij is, moet ons ertoe brengen ons niet bezorgd te maken en God alles te vragen wat we nodig hebben. Weten is een ding, wil Paulus eigenlijk zeggen, maar het is ook ontzettend belangrijk op grond van de kennis, van dat geloof, te handelen! Zet dat geloof om in daadwerkelijk vertrouwen: vertrouw op de Heer die ons nabij is en maak je dus niet bezorgd. Je weet toch dat Hij bij ons is en voor ons zorgt!
En dan mag je alles aan God vragen wat je nodig hebt. Maar let wel: je kunt vragen op twee manieren: als een uiting van vertrouwen en juist als uiting van ongeloof. Daarom voegt Paulus er die woorden aan toe: en dank Hem in al uw gebeden. Dan is het een uiting van vertrouwen, vertrouwen in Hem die ons nabij is.
Zo'n handelen in geloof, in vertrouwen, zal een belangrijk effect hebben: dan zal de vrede van God die alle verstand te boven gaat, onze harten en gedachten in Christus Jezus bewaren. Vertrouwen leidt tot vrede, een vrede die het verstand te boven gaat. Want het verstand kan niet verder kijken dan onze noden, onze gebreken, onze beroerde situatie.
Maar werkelijk vertrouwen in de Heer die ons nabij is en voor ons zorgt, geeft vrede in ons hart, de vrede van God, een vrede zoals God alleen die kan geven. Dan kun je immers rusten in de zekerheid dat God voor je zorgt, zelfs als niet onmiddellijk aan als onze wensen voldaan wordt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten